สถานที่สำคัญทางศาสนา

วัดไร่ขิง

วัดไร่ขิง

ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำท่าจีน หรือ แม่น้ำนครชัยศรี ในท้องที่เขตตำบลไร่ขิงอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ห่างจาก กรุงเทพ มหานคร ประมาณ ๓๕ กิโลเมตร ด้านหน้าของวัดซึ่งเป็นฝั่งแม่น้ำมีเขื่อนกั้นตลอดแนวพื้นที่ของวัด ส่วนด้านหลังมีกำแพงล้อมตลอดพื้นที่ ของวัดเช่นเดียวกัน

หลักฐานเกี่ยวกับการสร้างวัดยังไม่ปรากฎชัดเจนแน่นอน สันนิฐานจากคำบอกเล่าสืบต่อกันมาว่า สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. ๒๓๙๔ ตรงกับ สมัยรัชกาลที่ ๔ โดยสมเด็จพระพุฒาจารย์(พุก) เจ้าอาวาสวัดศาลาปูน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งเดิมเป็นชาวเมือง นครชัยศรี ได้ชักชวนพุทธศาสนิกชน ร่วมกันสร้าง เมื่อสร้างโบสถ์เสร็จแล้ว ได้อันเชิญพระพุทธรูปสำคัญองค์หนึ่งลงมาจากกรุงเก่า มาเป็น พระประธานในอุโบสถ การสร้างวัดมาเสร็จลงในสมัยของ พระธรรมราชานุวัตร (อาจ) เจ้าอาวาสวัดศาลาปูนรูปที่ ๖ ผู้ซึ่งเป็นหลานชายของ สมเด็จพระพุฒาจารย์(พุก) ต่อมาราว พ.ศ. ๒๔๕๖ สมเด็จพรมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณโรรส วัดบวรนิเวศวิหาร กรุงเทพฯ เสด็จ ตรวจเยี่ยมวัดในเขตอำเภอสามพราน และได้เสด็จมาที่วัดไรขิง ได้ทรงตั้งชื่อใหม่ว่า “วัดมงคลจินดาราม” แต่คนทั่วไปยังคงนิยมเรียกชื่อเดิมว่า “วัดไรขิง”

วัดไร่ขิงมีชื่อเสียงมาก เพราะเป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธรูปปางมารวิชัยแบบประยุกต์ ซึ่งเป็นพระประธานอุโบสถ ชาว บ้านเรียกกันว่า “หลวงพ่อวัดไร่ขิง” เป็นพระพุทธรูปซึ่งเป็นที่สักการบูชาของคนไทยทั้งในและต่างประเทศ มีการจัดงานเทศกาลมนัสการ หลวงพ่อวัดไร่ขิงขึ้นระหว่างวันขึ้น ๑๔ ค่ำ เดือน ๕ เป็นประจำทุกปี หลวงพ่อวัดไร่ขิงนี้ เป็นพระพุทธรูปเนื้อทองสัมฤทธิ์ มีลักษณะคล้ายพระ พุทธรูปแบบเชียงแสน พระหัตถ์เรียวงามแบบสุโขทัย แต่เฉพาะพระพักตร์ดูคล้ายสมัยรัตนโกสินทร์ ประดิษฐานเหนือฐานชุกชี มีขนาดหน้า ตักกว้าง ๔ ศอก ๒ นิ้ว สูง ๔ ศอก ๑๖ นิ้วเศษ ตามประวัตินั้น สมเด็จพระพุฒาจารย์(พุก) ได้อัญเชิญมาจากพระนครศรีอยุธยา เป็นพระพุทธรูป ที่ประชาชนนับถือมาก เล่ากันว่าวันที่อัญเชิญหลวงพ่อขึ้นจากแพสู่ประรำพิธีได้เกิดอัศจรรย์แสงแดดที่แผดจ้าได้หายไป บังเกิดมีเมฆฟ้าทะมึน ลมพัดปั่นป่วน ฟ้าคะนอง และฝนตกลงมา ทำให้ประชาชนเกิดความยินดีโสมนัส พากันอธิฐาน ขอให้หลวงพ่อบันดาลให้เกิดความร่มเย็นเป็น สุขซึ่งบัดนี้ได้ปรากฎความจริงว่า หลวงพ่อได้บันดาลให้เกิดความเจริญ แก่ท้องถิ่นตำบลไร่ขิงอย่างมากมาย

สำหรับศิลปสถาปัตยกรรม ของวัดไร่ขิงนั้น อุโบสถมีลักษณะเป็นทรงโรง เป็นศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีขนาดกว้าง ๔ วา ๒ ศอก ยาว ๒ วา สูง ๘ วาเศษ ฝาผนังก่ออิฐถือปูนหน้าบันแกะสลักเป็นลายพุดตานทั้งสิ้น ติดช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ หลังคามุงด้วยกระเบื้อง เคลือบสลับสีซุ้มประตูเป็นลายปูนปั้นเครือเถา บานประตูด้านนอกเป็นลายรดน้ำรูปท้าวจตุโลกบาล ด้านในเป็นภาพ สีรูปอสูรยักษ์ เชี่ยวกางและ อื่น ๆ ติดพันด้วยสัตว์ประหลาดตามจินตนาการของช่างเขียนในสมัยนั้น

ปัจจุบันวัดไร่ขิง ได้ก่อสร้างตึกพิพิธภัณฑ์ เป็นรูปทรงเดียวกับอุโบสถ เพื่อใช้เป็นพิพิธภัณฑ์ ของวัดไร่ขิง

วัดไร่ขิงนับว่าเป็นสถานที่สำคัญทางศาสนา ที่ชาวจังหวัดนครปฐม ชาวต่างจังหวัด และชาวต่างประเทศให้ความเคารพนับถือมากจะ เห็นได้จาก การที่มีผู้คนมากมาย เดินทางไปยังวัดไร่ขิงตลอดเวลา เพื่อกราบไหว้บูชาหลวงพ่อวัดไร่ขิง รวมทั้งบนบานศาลกล่าว ตลอดถึงมา แก้บนเมื่อได้รับผลสำเร็จตามที่ได้บนไว้ด้วย