สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน เมนู 5
เล่มที่ ๕
เรื่องที่ ๑ ผัก
เรื่องที่ ๒ ไม้ผล
เรื่องที่ ๓ อ้อย
เรื่องที่ ๔ มันสำปะหลัง
เรื่องที่ ๕ พืชหัว
เรื่องที่ ๖ การขยายพันธุ์พืช
เรื่องที่ ๗ เป็ดไก่
เรื่องที่ ๘ พันธุ์ไม้ป่า
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๕ / เรื่องที่ ๔ มันสำปะหลัง / สำหรับเด็กระดับกลาง (๑๒ -๑๔ ปี)

สำหรับเด็กระดับกลาง (๑๒ -๑๔ ปี)
มันสำปะหลังเป็นพืชสำคัญอย่างหนึ่งของประเทศไทย เพราะผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังเป็นสินค้าออกสำคัญของประเทศ กสิกรจึงนิยมปลูกมันสำปะหลังกันทั่วประเทศ และปลูกกันมากในภาคตะวันออก และตะวันออกเฉียงเหนือ หัวมันสำปะหลังที่ปลูกได้ นอกจากจะใช้เป็นวัตถุดิบส่งให้โรงงานทำแป้งมัน สาคู และโรงงานทำอาหารสัตว์ โดยทำเป็นเส้นหรืออัดเม็ดแล้ว ยังใช้สำหรับบริโภคเป็นอาหารอีกด้วย แต่เนื่องจากหัวมันสำปะหลังมีสารพิษ คือ กรดไฮโดรไซยานิก ปนอยู่กับแป้ง การรับประทานหัวมันดิบโดยตรงจึงไม่ปลอดภัย ก่อนรับประทานต้องนำมาปอกเปลือก ล้างน้ำ แล้วทำให้สุก โดยการปิ้ง ย่างเผา หรือต้ม เพื่อกำจัดสารพิษดังกล่าวเสียก่อน
ไร่มันสำปะหลัง
ไร่มันสำปะหลัง
มันสำปะหลังเป็นไม่พุ่มขนาดเล็ก มีอายุได้หลายปี ชอบขึ้นในที่ดอนน้ำท่วมไม่ถึง เมื่ออายุได้ประมาณ ๒ เดือน รากจะเริ่มสะสมแป้ง และพองออกเป็นหัว โดยทั่วไปกสิกรจะเก็บหัวมันสำปะหลังเมื่ออายุประมาณ ๑ ปี และจะได้ผลผลิตประมาณ ๔-๕ ต้นต่อไร่

การ
ปลูกมันสำปะหลังทำได้ง่าย โดยปักต้นมันซึ่งสับเป็นท่อนยาวประมาณ ๒๕ เซนติเมตร ลงบนดิน ซึ่งไถและพรวนไว้แล้วให้เอียงประมาณ ๔๕ องศา และให้ตาขึ้นข้างบน หรือขุดหลุมในแนวราบแล้วกลบ เวลาปลูกควรเว้นระยะระหว่างต้น ๑ เมตร และระยะระหว่างแถว ๑ เมตร ขณะที่ต้นมันสำปะหลังยังเล็กอยู่ต้องหมั่นกำจัดวัชพืช หลังจากกำจัดวัชพืชครั้งแรก และต้นมันสำปะหลังมีอายุ ๑ เดือน จึงเริ่มให้ปุ๋ย เนื่องจากมันสำปะหลังเป็นพืชซึ่งปลูกได้ง่าย ปลูกได้ตลอดปี ทนความแห้งแล้งได้ดี มีโรคและแมลงทำความเสียหายให้น้อย และเจริญเติบโตได้ดีในประเทศไทย กสิกรไทยจึงนิยมปลูกมันสำปะหลังเป็นการค้ากันมาก
หัวข้อก่อนหน้า หัวข้อถัดไป