สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน เมนู 27
เล่มที่ ๒๗
เรื่องที่ ๑ ลิเก
เรื่องที่ ๒ การบริหารราชการ
แผ่นดิน
เรื่องที่ ๓ การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ
เรื่องที่ ๔ เทคนิคการผลิต
ไม้ผลนอกฤดู
เรื่องที่ ๕ ไฮโดรพอนิกส์
เรื่องที่ ๖ พิษภัยของแอลกอฮอล์
เรื่องที่ ๗ ผู้สูงอายุ
เรื่องที่ ๘ พลังงานนิวเคลียร์
เรื่องที่ ๙ การปฏิวัติทางพันธุกรรม
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๒๗ / เรื่องที่ ๔ เทคนิคการผลิตไม้ผลนอกฤดู / องุ่น

องุ่น
องุ่นสีดำ
องุ่นสีดำ
องุ่น 

องุ่นเป็นไม้ผลที่คนไทยนำเข้ามาปลูกจากประเทศในเขตภูมิอากาศอบอุ่น ดังนั้น สภาพอากาศที่เหมาะสำหรับการปลูกองุ่นคือ อากาศค่อนข้างเย็น อย่างไรก็ตาม ด้วยความสามารถของคนไทย ทำให้เราสามารถคัดเลือกสายพันธุ์ที่เหมาะสม สำหรับการปลูก ในสภาพภูมิอากาศร้อน เช่นประเทศไทยได้ รวมทั้งอาศัยวิธีการบางอย่าง ในการบังคับให้องุ่นออกดอกได้ตามที่ต้องการ ถึงแม้ว่าคุณภาพของผลผลิตโดยทั่วไป ยังด้อยกว่าองุ่นที่ปลูกในเขตภูมิอากาศอบอุ่นก็ตาม วิธีการบังคับให้องุ่นออกดอกของชาวสวนไทยนั้น ใช้วิธีการตัดแต่งกิ่งเป็นสำคัญ ปกติองุ่น เมื่อปลูกได้ประมาณ ๙ - ๑๒ เดือนก็จะเติบโตเพียงพอ ที่จะเริ่มให้ผลผลิตได้ ในการตัดแต่งกิ่งองุ่น จะตัดจนกระทั่งไม่เหลือใบเลย หลังจากนั้น กิ่งองุ่นจึงเริ่มแตกตาใหม่ และมีใบอ่อนเจริญขึ้นมา พร้อมทั้งมีการสร้างช่อดอกตามมาด้วย หากไม่มีการตัดแต่ง กิ่งองุ่นก็จะไม่มีการออกดอก และเจริญแต่ทางด้านกิ่งใบเพียงอย่างเดียว หลังจากเก็บเกี่ยวผลแล้วก็จะบำรุงต้น และมีการตัดแต่ง กิ่งใหม่ เพื่อบังคับให้ออกดอกอีกครั้งหนึ่ง ดังนั้น จะเห็นได้ว่า องุ่นที่ปลูกในประเทศไทยสามารถออกดอกได้มากกว่า ๑ ครั้ง ในแต่ละปี ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับจำนวนครั้งในการตัดแต่งกิ่ง

องุ่นในต่างประเทศสามารถออกดอกได้เพียงปีละครั้ง และมีการพักตัวในช่วงฤดูหนาว ซึ่งมีอากาศเย็นจัด แต่สำหรับองุ่นที่ปลูกในประเทศไทยนั้น ต้นองุ่นไม่มีการพักตัว ดังนั้น การตัดแต่งกิ่ง จนกระทั่งไม่เหลือใบเช่นนี้ จึงคล้ายกับการเลียนแบบสภาพการพักตัวขององุ่น ในเขตภูมิอากาศอบอุ่น การที่องุ่นมีการออกดอกตามมาภายหลังการตัดแต่งกิ่ง ทำให้เราสามารถบังคับให้มีการออกดอกได้ตามต้องการ ด้วยเหตุนี้ ชาวสวนของไทยจึงสามารถผลิตองุ่นออกจำหน่ายได้ตลอดทั้งปี
หัวข้อก่อนหน้า หัวข้อถัดไป