สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน เมนู 18
เล่มที่ ๑๘
เรื่องที่ ๑ สภาพแวดล้อมกับการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์
เรื่องที่ ๒ ประเพณีหลวง และประเพณีราษฎร์
เรื่องที่ ๓ การแต่งกายของคนไทย
เรื่องที่ ๔ กฎหมายกับสังคมไทย
เรื่องที่ ๕ ประวัติการพิมพ์ไทย
เรื่องที่ ๖ ภาษา และอักษรไทย
เรื่องที่ ๗ ยาฆ่าแมลง
เรื่องที่ ๘ ดิน และปุ๋ย
เรื่องที่ ๙ การเลี้ยงหมู
เรื่องที่ ๑๐ ระบบการค้าผลิตผลการเกษตร
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๑๘ / เรื่องที่ ๙ การเลี้ยงหมู / สำหรับเด็กเล็ก

สำหรับเด็กเล็ก ฟังเสียงอ่าน => บันทึกเสียง
 
หมูเป็นสัตว์เลี้ยงที่รู้จักดันดี มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า สุกร การเลี้ยงหมูมีมาเป็นเวลานานหลายพันปี ประเทศจีนเป็นชาติแรกที่เริ่มเลี้ยงหมู ต่อมาได้แก่ ประเทศอังกฤษ ในปัจจุบันการเลี้ยงหมูมีแพร่หลายทั่วโลก
หลายประเทศในแถบเอเซีย ยุโรป และอเมริกา ได้ปรับปรุงการเลี้ยงหมู จนได้ผลดี สามารถนำผลิตผลจากหมูมาเป็นสินค้าส่งออก
ไส้กรอก แฮม เบคอน และอาหารกระป๋องอื่นๆ ที่ทำจากเนื้อหมู เป็นที่นิยมรับประทานกันทั่วไป เนื้อหมูอุดมด้วยโปรตีน และไขมัน มีประโยชน์ต่อร่างกายมาก ใช้ประกอบอาหารได้หลายชนิด เราควรทำให้สุกด้วยการลวก ต้ม หรือทอดก็ได้ เพื่อป้องกันพยาธิที่อาจมีอยู่ในเนื้อหมูดิบ
หมูเป็นสัตว์สี่เท้าที่นิยมเลี้ยงกันมาก เพราะเลี้ยงง่าย โตเร็ว และให้ลูกเร็ว หมูมีสีขน และรูปร่างลักษณะที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับชนิดของพันธุ์ หมูที่นิยมเลี้ยงแต่ดั้งเดิมเป็นหมูพันธุ์พื้นเมือง ส่วนใหญ่มีรูปร่างอ้วน เตี้ย สะโพกเล็ก หลังแอ่น และท้องยานลากดิน ลำตัวมีสีขาว และสีดำปนกัน หมูพันธุ์พื้นเมืองบางชนิดมีหนังหยาบและย่น เมื่อโตเต็มที่ ชาวบ้านทั่วไปนิยมเลี้ยงหมูไว้ใต้ถุนบ้าน หรือในบริเวณใกล้เคียง ปล่อยให้หมูอยู่บนลานดิน หรือลานซีเมนต์ มีบางบ้านเท่านั้นที่สร้างคอกให้หมูอยู่ การเลี้ยงเป็นแบบง่ายๆ โดยเอาเศษอาหารต่างๆ ที่เหลือจากคน มารวมผสมให้หมูกิน หมูกินจุ และกินอาหารไม่เลือกชนิด นอกจากนั้นผู้เลี้ยงยังใช้ผักที่หาได้ทั่วไป เช่น ผัก บุ้ง ผักตบชวา จอก แหน หรือหยวกกล้วยสับละเอียด ผสมกับรำข้าว และน้ำ เป็นอาหารให้หมูกิน เมื่อหมูโตจะนำไปขาย ฆ่าเพื่อเอาเนื้อเป็นอาหาร หรือนำหมูตัวผู้ และหมูตัวเมียมาผสมพันธุ์ เพื่อให้มีลูกหมูมาเลี้ยงต่อไป
ในปัจจุบัน การเลี้ยงหมูก้าวหน้าไปจากเดิมมาก มีการสั่งซื้อพันธุ์ต่างประเทศเข้ามาหลายพันธุ์ เช่น หมูพันธุ์แลนด์เรซ ที่มีถิ่นกำเนิดจากประเทศเดนมาร์ก และหมูพันธุ์ลาร์จไวต์ ที่มีถิ่นกำเนิดจากประเทศอังกฤษ เป็นต้น หมูพันธุ์ที่สั่งเข้ามาจากต่างประเทศ ได้รับความนิยมมากกว่าหมูพันธุ์พื้นเมือง เพราะมีรูปร่างลักษณะดี สามารถเพิ่มน้ำหนักได้เร็วกว่าหมูพันธุ์พื้นเมือง เนื้อมีไขมันน้อย ขายได้ราคาดี วิธีการเลี้ยง และการผสมพันธุ์ ได้รับการปรับปรุงขึ้นมาก มีการสร้างคอกและโรงเรือนให้หมูอยู่ โรงเรือนบางแห่งสร้างอยู่บนดิน เทพื้น ด้วยซีเมนต์ โดยเทให้ลาดต่ำออกไปทางด้านหลัง เพื่อสะดวกในการทำความสะอาด กวาดเก็บขี้หมู บางแห่งยกพื้นสูง ช่วยให้อากาศถ่ายเทได้ดี เพื่อให้หมูสมบูรณ์แข็งแรง ผู้เลี้ยงให้อาหารผสมที่มีคุณค่า และจัดให้หมูได้ฉีดวัคซีนตามกำหนด การคัดเลือกพันธุ์หมูที่ดีมาผสม ทำให้ลูกหมูมีโอกาสรอดตายสูง การเลี้ยงหมูทุกวันนี้จึงเปลี่ยนจากการเลี้ยงแบบหลังบ้าน บ้านละ ๒-๓ ตัว มาเป็นการเลี้ยงหมูจำนวนมาก เพื่อการค้า
หัวข้อถัดไป