สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน เมนู 18
เล่มที่ ๑๘
เรื่องที่ ๑ สภาพแวดล้อมกับการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์
เรื่องที่ ๒ ประเพณีหลวง และประเพณีราษฎร์
เรื่องที่ ๓ การแต่งกายของคนไทย
เรื่องที่ ๔ กฎหมายกับสังคมไทย
เรื่องที่ ๕ ประวัติการพิมพ์ไทย
เรื่องที่ ๖ ภาษา และอักษรไทย
เรื่องที่ ๗ ยาฆ่าแมลง
เรื่องที่ ๘ ดิน และปุ๋ย
เรื่องที่ ๙ การเลี้ยงหมู
เรื่องที่ ๑๐ ระบบการค้าผลิตผลการเกษตร
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๑๘ / เรื่องที่ ๙ การเลี้ยงหมู / การเลี้ยงหมู

การเลี้ยงหมู
หมูเป็นสัตว์เลี้ยงที่ให้เนื้อสำหรับมนุษย์ใช้บริโภคที่สำคัญมากประเภทหนึ่ง และมีการเลี้ยงกันอยู่ทั่วไป ทั้งนี้เพราะหมูเป็นสัตว์ที่เลี้ยงดูง่าย เนื่องจากกินอาหารได้สารพัดอย่าง ขยายพันธุ์ได้รวดเร็ว และที่สำคัญคือ เนื้อหมูมีรสดี อ่อนนุ่ม น่ารับประทาน มีหลายประเทศทางแถบยุโรป และอเมริกา ที่เลี้ยงหมูมาก จนเป็นอุตสาหกรรม สามารถส่งเนื้อหมูเป็นสินค้าออกจำหน่ายต่างประเทศ ทำรายได้ให้ประเทศเหล่านั้นเป็นจำนวนมาก เนื้อหมูที่ส่งออกจำหน่ายมีทั้งที่เป็นเนื้อสด โดยแช่ไว้ในห้องแช่แข็ง และเนื้อที่แปรรูปแล้ว เช่น เนื้อกระป๋อง แฮม เบคอน และไส้กรอก เป็นต้น สำหรับประเทศไทย เนื้อหมูนับว่า เป็นอาหาร ประเภทเนื้อสัตว์ที่มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง เพราะประชาชนส่วนใหญ่นิยมบริโภคเนื้อหมูมากกว่าเนื้อสัตว์อื่นๆ อาหารแทบทุกมื้อ มักจะมีเนื้อหมูเป็นส่วนประกอบอยู่เสมอ

ประวัติและวิวัฒนาการของหมู

หมูเป็นสัตว์เลี้ยงที่มีความสัมพันธ์กับมนุษย์มาเป็นเวลาช้านาน มนุษย์ได้นำมาเลี้ยงตั้งแต่เมื่อใดไม่มีใครทราบ เพียงแต่ทราบว่า ได้นำมาเลี้ยงหลายพันปีมาแล้ว จีนเป็นประเทศแรกที่นำหมูมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ต่อมาก็คือ ประเทศอังกฤษ เชื่อกันว่า หมูพันธุ์ต่างๆ ที่เลี้ยงกันอยู่ในปัจจุบัน รวมทั้งหมูพันธุ์พื้นเมืองของบ้านเรา มีบรรพบุรุษมาจากหมูป่า ๒ พวก คือ หมูป่าทางแถบยุโรปพวกหนึ่ง และอีกพวกหนึ่งเป็นหมูป่าแถบเอเชียตะวันออก และตะวันออกเฉียงใต้ วิวัฒนาการของหมู ได้เจริญรอยตามความเจริญของมนุษย์มาเป็นเวลาช้านาน ดังนั้นลักษณะพันธุ์ของหมู จึงมักเปลี่ยนไปตามความต้องการของมนุษย์ ลักษณะของอาหารที่ใช้เลี้ยง ต่อมาได้เป็นไปตามความประสงค์ หรือความคิดของนักผสมพันธุ์

แหล่งผลิตหมูในโลก

หมูเป็นสัตว์ที่กินอาหารทุกชนิด เราสามารถใช้ผลพลอยได้ของผลิตผลจากโรงงาน และบ้านเรือน มาเลี้ยงหมูได้ เช่น กากถั่วเหลือง กากถั่วลิสง และเศษผัก เป็นต้น ดังนั้นในท้องที่ใดก็ตาม ซึ่งมีอาหารของมนุษย์เหลืออยู่เป็นจำนวนมาก และมีราคาถูก หรือที่ที่มีผลพลอยได้ที่หาได้ง่าย และมีปริมาณค่อนข้างมาก ท้องที่นั้นก็จะมีการเลี้ยงหมูกันเป็นจำนวนมาก จำนวนหมูในท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง ยังขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ เช่น ภูมิอากาศในเขตพื้นที่แห้งแล้งของโลก จะมีหมูเป็นจำนวนน้อย ความเชื่อของสังคม และศาสนา ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่ง ในประเทศที่มีพลเมืองนับถือศาสนาอิสลามเป็นส่วนใหญ่ จะมีหมูเป็นจำนวนน้อย เพราะศาสนาอิสลามถือว่า หมูเป็นสัตว์ที่สกปรก จึงมีข้อบัญญัติห้ามเลี้ยง ห้ามแตะต้อง และห้ามรับประทานเนื้อหมู ชาวมุสลิมจึงไม่เลี้ยงหมู
หัวข้อก่อนหน้า หัวข้อถัดไป