สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน เมนู 17
เล่มที่ ๑๗
เรื่องที่ ๑ ช้างเผือก
เรื่องที่ ๒ ฉันทลักษณ์ไทย
เรื่องที่ ๓ ระบบนิเวศ และความสัมพันธ์ระหว่างธรรมชาติกับสิ่งมีชีวิต
เรื่องที่ ๔ โรคตับอักเสบจากไวรัส
เรื่องที่ ๕ ของเสียที่เป็นอันตราย
เรื่องที่ ๖ การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์
เรื่องที่ ๗ ปอแก้วปอกระเจา
เรื่องที่ ๘ พืชเส้นใย
เรื่องที่ ๙ การปรับปรุงพันธุ์พืช
เรื่องที่ ๑๐ ข้าวสาลี
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๑๗ / เรื่องที่ ๗ ปอแก้วปอกระเจา / สำหรับเด็กระดับเล็ก

สำหรับเด็กระดับเล็ก ฟังเสียงอ่าน => บันทึกเสียง
 
ปอเป็นพืชเส้นใย เมื่อนำเปลือกของต้นปอไปแช่น้ำ ลอก และฟอกให้สะอาด แล้วตากให้แห้ง จะสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง
ปอไม่กล้วความแห้งแล้ง เราปลูกปอได้ในดินทุกประเภท แต่ดินที่ต้นปอชอบที่สุดคือ ดินร่วนซุย ที่มีความอุดมสมบูรณ์มาก และมีฝนตกสม่ำเสมอตลอดฤดู

ประเทศไทยปลูกปอมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย เป็นปอพื้นเมืองของเรา โดยนำมาลอกเปลือก แล้วฟั่นเป็นเชือก จึงเรียกว่า "ปอฟั่น" แต่ต่อมาภายหลัง เรานำพันธุ์มาจากต่างประเทศ เช่น นำมาจากประเทศจีน และประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อนำมาค้นคว้าทดลองหาพันธุ์ดีๆ ไว้ปลูกต่อไป
ปอแก้วกับปอกกระเจาเป็นปอที่นิยมปลูกกันมาก เพราะใยของปอทั้งสองชนิดนี้มีคุณภาพดี คือ มีเส้นยาว เหนียว และมีสีนวลสวย

กระเจี๊ยบก็เป็นปอแก้วอย่างหนึ่ง เราใช้กลีบรองดอกมาทำน้ำกระเจี๊ยบ สีแดงรสอร่อย

ปอนั้นมิใช่จะมีประโยชน์เฉพาะสำหรับทำกระสอบบรรจุ และ เก็บรักษาธัญพืชเท่านั้น เส้นใยของปอยังมีคุณประโยชน์อย่างอื่น ๆ อีก เช่น ประโยชน์ในการสร้างของใช้บางอย่างในบ้าน ใช้ทำพรม ทอเสื่อ ทำวัสดุปิดฝาผนังป้องกันน้ำซึม และประโยชน์ทางด้านกิจการ ทหาร ใช้ทำกระสอบทราย เต็นท์ ถัง สายสะพายปืน และผสมกับ ฝ้ายทำเสื้อผ้าทหาร เป็นต้น

หัวข้อถัดไป