สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน เมนู 17
เล่มที่ ๑๗
เรื่องที่ ๑ ช้างเผือก
เรื่องที่ ๒ ฉันทลักษณ์ไทย
เรื่องที่ ๓ ระบบนิเวศ และความสัมพันธ์ระหว่างธรรมชาติกับสิ่งมีชีวิต
เรื่องที่ ๔ โรคตับอักเสบจากไวรัส
เรื่องที่ ๕ ของเสียที่เป็นอันตราย
เรื่องที่ ๖ การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์
เรื่องที่ ๗ ปอแก้วปอกระเจา
เรื่องที่ ๘ พืชเส้นใย
เรื่องที่ ๙ การปรับปรุงพันธุ์พืช
เรื่องที่ ๑๐ ข้าวสาลี
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๑๗ / เรื่องที่ ๖ การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ / สำหรับเด็กระดับเล็ก

สำหรับเด็กระดับเล็ก ฟังเสียงอ่าน => บันทึกเสียง
 
ในอดีตมนุษย์เลือกตั้งถิ่นฐานกันที่ไหน

มนุษย์ส่วนใหญ่จะเลือกตั้งถิ่นฐานในเขตพื้นที่ราบกว้างขวางที่มีแม่น้ำ ลำคลอง หนอง บึง หรือทะลเสาบ อยู่ในบริเวณใกล้เคียง บางกลุ่มจะอาศัยอยู่แถบชายทะเล เพราะในพื้นที่ดังกล่าวจะมีสภาพดินฟ้าอากาศเหมาะสมแก่การดำรงชีวิต นอกจากนั้นยังสะดวกในการหาอาหารจำพวกสัตว์และพืช ที่มีอยู่ในน้ำและบนบก ซี่งมีอยู่มากมายมาเลี้ยงชีพได้อย่างพอเพียง และยังไม่ต้องเสี่ยงหรือระวังภัยอันตรายจากสัตว์ป่าที่ดุร้ายมากนัก
ยังมีมนุษย์บางกลุ่มตั้งถิ่นฐานอยู่ในป่า เช่น พวกเงาะซาไก ซึ่งอยู่ทางใต้ของประเทศไทย ในเขตจังหวัดยะลา และมีบางกลุ่มตั้งถิ่นฐานอยู่ในที่ราบสูง หรือบนภูเขา มีชาวเขาหลายเผ่าอาศํยอยู่ทางภาคเหนือในเขตจังหวัดเชียงราย เชียงใหม่ และน่าน เป็นต้น
เหตุจูงใจที่ทำให้มนุษย์บางพวกตั้งถิ่นฐานอยู่ในเขตพื้นที่สูง หรือถิ่นทุรกันดารเข้าถึงลำบากนั้น นอกจากความเคยชินกับสภาพพื้นที่ และสภาพดินฟ้าอากาศที่ชุ่มชื้น และหนาวเย็นแล้ว ยังสันนิษฐานว่า เพื่อความปลอดภัยจากการรุกรานอีกด้วย
ในปัจจุบันมนุษย์ก็ยังเลือกตั้งถิ่นฐานในที่ราบกว้าง เพื่อการประกอบอาชีพต่างๆ อาชีพที่สำคัญๆ ได้แก่ การปลูกพืช เช่น ทำนาข้าว ทำสวนมะม่วง ทำไร่ข้าวโพด เป็นต้น การเลี้ยงสัตว์ เช่น วัว สุกร ไก่ ปลา กุ้ง และหอย เป็นต้น การค้าขาย และการผลิตสิ่งของ โดยใช้เครื่องจักรตามโรงงานต่างๆ

หัวข้อถัดไป