สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน เมนู 15
เล่มที่ ๑๕
เรื่องที่ ๑ ผึ้ง
เรื่องที่ ๒ การเลี้ยงผึ้งโพรงไทย
เรื่องที่ ๓ ยาสูบ
เรื่องที่ ๔ ไม้สัก
เรื่องที่ ๕ ผ้าไทย
เรื่องที่ ๖ ชุมชนโบรานในเมืองไทย จากหลักฐานภาพถ่ายทางอากาศ
เรื่องที่ ๗ น้ำเสีย
เรื่องที่ ๘ ขยะมูลฝอย
เรื่องที่ ๙ มลพิษทางอากาศ
เรื่องที่ ๑๐ ปัญหาสิ่งแวดล้อมระดับสากล
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๑๕ / เรื่องที่ ๓ ยาสูบ / ใบยาเตอร์กิช

ใบยาเตอร์กิช
การเก็บใบยาเตอร์กิช แล้วแยกเป็นพวก ๆ จากนั้นจึงร้อยที่โคนก้านใบด้วยเข็มและเชือก
การเก็บใบยาเตอร์กิช แล้วแยกเป็นพวกๆ จากนั้นจึงร้อยที่โคนก้านใบด้วยเข็มและเชือก
ใบยาเตอร์กิช

การเก็บใบยา เก็บเป็นใบๆ เช่นเดียวกับใบยาเวอร์ยิเนีย ครั้งหนึ่งๆ เก็บประมาณ ๓-๕ ใบต่อต้น แต่ละครั้งห่างกัน ๔-๗ วัน เมื่อเก็บเสร็จแล้ว แยกใบยาเป็นพวกๆ ตามขนาดและคุณภาพ แล้วร้อยที่โคนก้านใบเข้าด้วยกัน ด้วยเข็มและเชือก เมื่อร้อยเต็มเชือกแล้ว นำไปผูกกับกรอบไม้ ผึ่งไว้ในร่มเป็นเวลา ๑-๓ วัน จึงนำไปตากแดดรำไร และแดดจัดอีก ๑๕-๒๐ วัน แล้วแกะเชือกออกจากกรอบไม้ นำปลายเชือกแต่ละด้านมาผูกกันคล้ายพวงมาลัย และแขวนผึ่งในร่มอีก ๓-๕ วัน เพื่อให้ใบยาอ่อนตัวก่อนที่จะนำไปกองหมักอีก ๑๐-๑๕ วัน จึงนำไปอัดเป็นห่อ เพื่อรอจำหน่าย
หัวข้อก่อนหน้า หัวข้อถัดไป