สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน เมนู 14
เล่มที่ ๑๔
เรื่องที่ ๑ พระราชวัง ในกรุงเทพมหานคร
เรื่องที่ ๒ พระราชวัง ในส่วนภูมิภาค
เรื่องที่ ๓ ประติมากรรมไทย
เรื่องที่ ๔ อาหารสัตว์
เรื่องที่ ๕ พืชอาหารสัตว์
เรื่องที่ ๖ การปลูกหญ้าเลี้ยงสัตว์
เรื่องที่ ๗ ข้าวฟ่าง
เรื่องที่ ๘ เทคโนโลยีชีวภาพ
เรื่องที่ ๙ สารพิษ และสิ่งปนเปื้อนอาหาร
เรื่องที่ ๑๐ สมุนไพร
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๑๔ / เรื่องที่ ๔ อาหารสัตว์ / สูตรอาหารสัตว์

สูตรอาหารสัตว์
สูตรอาหารสัตว์

วัตถุดิบอาหารสัตว์แต่ละอย่าง มีสารอาหารมากน้อยต่างกัน บางอย่างมีโปรตีนมาก บางอย่างมีโปรตีนน้อย หากใช้วัตถุดิบอาหารสัตว์เพียงอย่างเดียวเลี้ยงสัตว์ สัตว์จะได้รับสารอาหารไม่ครบตามหมวดหมู่ เช่น ให้กินเมล็ดข้าวโพดอย่างเดียว สัตว์ได้รับพลังงานเพียงพอ แต่ได้รับสารโปรตีนไม่เพียงพอ จึงต้องใช้วัตถุดิบหลายอย่าง ผสมกันเป็นอาหารสำเร็จรูป โดยคำนวณว่า จะใช้วัตถุดิบอะไรอย่างละเท่าใด หรือมีสัดส่วนเท่าใด ในอาหารผสม ๑๐๐ ส่วน รายการแสดงสัดส่วนของวัตถุดิบเหล่านี้ เราเรียกว่า สูตรอาหารสัตว์

การผสมอาหารสำหรับเลี้ยงสัตว์ ต้องชั่งน้ำหนักอาหาร แต่ละชนิดให้มีน้ำหนักได้ตามสัดส่วนในสูตรอาหารที่ใช้เลี้ยง
ในการประกอบสูตรอาหารสัตว์จำเป็นต้องทราบว่า ในวัตถุดิบอาหารสัตว์แต่ละอย่าง มีสารอาหารเป็นองค์ประกอบจำนวนเท่าใด เช่น โปรตีน ไขมัน แร่ธาตุ และอื่นๆ นอกจากนั้น ต้องทราบถึงความต้องการอาหารของสัตว์แต่ละชนิดด้วย เช่น ใช้เพื่อดำรงชีพ การเจริญเติบโต การสืบพันธุ์ การให้น้ำนม และการเพิ่มเนื้อ ไข่ เป็นต้น แล้วนำมาคำนวณหาปริมาณอาหาร ที่จะใช้เลี้ยงสัตว์ในแต่ละวัน สัตว์ที่อายุยังน้อยอยู่ในระยะเจริญเติบโต ต้องการสารอาหารโปรตีนมากกว่าปกติ จึงต้องใช้วัตถุดิบ ที่มีโปรตีนสูงเป็นส่วนผสม สัตว์ที่ให้น้ำนม เช่น โครีดนมย่อมต้องการพลังงานมากกว่าสัตว์วัยรุ่น ควรใช้วัตถุดิบที่มีพลังงานมาก เป็นส่วนประกอบสูตรอาหารสัตว์ ตัวอย่าง เช่น โคเนื้อหนัก ๑๕๐ กิโลกรัม ต้องการโปรตีน วันละ ๒๓๑ กรัม และพลังงาน ๑.๗๐ เมกะแคลอรีต่อวัน แต่แม่โคนมหนัก ๓๐๐ กิโลกรัม และกำลังให้นม ต้องใช้อาหารโปรตีนวันละ ๖๘๖ กรัม และพลังงาน ๒.๑ เมกะแคลอรีต่อวัน การ ประกอบสูตรอาหารนอกจากคำนึงถึงความต้องการของสัตว์แล้ว ต้องพิจารณาเรื่องราคาอาหารสัตว์ด้วย สูตรอาหารที่ดีควรมีคุณภาพดี และต้นทุนต่ำ
หัวข้อก่อนหน้า หัวข้อถัดไป