
[ ขยายดูภาพใหญ่ ]
|
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระอัจฉริยภาพด้านภาษาและหนังสืออย่างยอดเยี่ยมพระองค์หนึ่ง
อัน เนื่องมาจากทรงสนพระราชหฤทัยและทรงศึกษาภาษาไทยอย่างลึกซึ้ง
ดังปรากฏเด่นชัดในพระบรมราโชวาท กระแส พระราชดำริ
หรือพระราชดำรัส ที่ได้พระราชทานแก่คณะบุคคลในวโรกาสและสถานที่ต่างๆ
ทรงพระเมตตาห่วง ใยการใช้ภาษาไทย การออกเสียง
และการบัญญัติศัพท์ ดังกระแสพระราชดำริเมื่อครั้งเสด็จไปร่วมประชุม
ทางวิชาการของชุมนุมภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พุทธศักราช ๒๕๐๕ ซึ่งมีความ
บางตอน ดังนี้
"ภาษาไทยเป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งของชาติ
ภาษาทั้งหลายเป็นสิ่งที่สวยงามอย่างหนึ่ง
เช่น ในทาง วรรณคดี เป็นต้น ฉะนั้น จึงจำเป็นต้องรักษาไว้ให้ดี
... เรามีโชคดีที่มีภาษาของตนเองแต่โบราณกาล
จึงสมควรอย่างยิ่งที่จะรักษาไว้
... ปัญหาเฉพาะในด้านรักษาภาษานี้มีหลายประการ
อย่างหนึ่งต้อง รักษาให้บริสุทธิ์ในทางออกเสียง
คือให้ออกเสียงให้ถูกต้องชัดเจน
อีกอย่างหนึ่ง ต้องรักษาให้ บริสุทธิ์ในวิธีใช้
หมายความว่า วิธีใช้ คำมาประกอบเป็นประโยคนับเป็นปัญหาที่สำคัญ
ปัญหาที่สาม คือ ความร่ำรวยในคำของภาษาไทย
ซึ่งพวกเรานึกว่าไม่ร่ำรวยพอ
จึงต้องมีการบัญญัติ ศัพท์ใหม่มาใช้
... การบัญญัติศัพท์ใหม่ก็เป็นสิ่งสำคัญเหมือนกัน
จำเป็น แต่เป็นอันตราย ... คำใหม่ที่ตั้ง
ขึ้นมีความจำเป็นทางวิชาการไม่น้อย
แต่บางคำที่ง่ายๆ ก็ควรจะใช้คำเก่าๆที่มีอยู่แล้ว
ไม่ควร จะตั้งศัพท์ใหม่ให้ยุ่งยาก
และผู้ที่ตั้งคำนั้นต้องรู้คำ
และหลักภาษาลึกซึ้ง ทั้งภาษาไทยทั้ง
ภาษาต่างประเทศ ..."
การที่ทรงพระปรีชาญาณ ทรงวิจารณ์และพระราชทานกระแสพระราชดำริเกี่ยวกับภาษาได้อย่างลึกซึ้ง
ส่วน หนึ่งเนื่องจากการฝึกฝนพระองค์ในยามว่างเว้นจากพระราชกรณียกิจดังที่ท่านผู้หญิงมณีรัตน์
บุนนาค กล่าวว่า
"เมื่อใดพระองค์ทรงมีเวลาว่างแม้เพียงเล็กน้อย
ก็ยังทรงสำราญพระราชอิริยาบถและพระราชหฤทัยในงาน
สนุกที่เกี่ยวกับการใช้ภาษา อันได้แก่ การทรงเล่นปริศนาอักษรไขว้
ซึ่งเป็นที่นิยมและเล่นกันใน หมู่ชาวต่างประเทศ
พระองค์ก็ทรงได้อย่างสบายไม่ลำบากในทางใช้ภาษาเลย
และนอกจากนั้น ในปัจจุบัน มีเครื่องจักรสมองกลหรือคอมพิวเตอร์เกิดขึ้น
และกำลังนิยมใช้กันอย่างกว้างขวางในวงการธุรกิจ
พระ บาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวก็ทรงสนพระราชหฤทัยศึกษาด้วย
ทรงเรียนการใช้ระบบกราฟิคดัดแปลงรูปแบบต่างๆ
ทรงตั้งโปรแกรมเองจนทรงสามารถประดิษฐ์เป็นรูปอักษรเทวนาครี
อินเดียโบราณ เช่น อักษรภาษาบาลีสัน สกฤต ทำให้ทรงมีโอกาสศึกษาภาษาเก่าแก่อันเป็นเค้าโครงของภาษาไทยกับผู้ทรงคุณวุฒิด้านนี้<
wbr>โดยตรง
เป็นการศึกษาพิเศษ ทรงมีความจำดียิ่ง
ทรงค้นคว้าไม่หยุดนิ่งในเรื่องการใช้ภาษาไทย
และเป็นที่ สบพระราชอัธยาศัยอย่างยิ่ง"
|