น้ำเน่าเสีย

ปัญหาน้ำเน่าเสียตามแหล่งน้ำและชุมชนต่างๆในทุกภาคของประเทศไทย
เริ่มมีผลกระทบต่อความเป็นอยู่ของประชาชนและระบบนิเวศอย่างชัดเจน
ราว 2-3 ทศวรรษที่ผ่านมา เนื่องมาจากการพัฒนาตามความเจริญของบ้าน
เมืองและการขยายตัวทางเศรษฐกิจ จึงมีการสร้างโรงงานอุตสาหกรรม
จำนวนมากในเขตชุมชน โดยไม่มีการบำบัดน้ำเสียให้มีคุณภาพดีถึงเกณฑ์
มาตรฐานก่อนระบายลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติตามที่ควร และน้ำเสียบางส่วน
ก็เกิดจากการระบายทิ้งจากบ้านเรือนโดยไม่มีการบำบัดอักด้วย จึงเป็นเรื่อง
สำคัญที่ผู้เกี่ยวข้องหรือแต่ละชุมชนจะต้องเร่งรัด แก้ไขโดยเร่งด่วน

น้ำเน่าเสีย นอกจากจะมีความสกปรกโสโครก มีกลิ่นเหม็นและสีดำคล้ำแล้ว
อาจมีสารเคมีซึ่งมีพิษเจือปนอยู่ด้วย เมื่อน้ำเน่าเสียไหลลงสู่แหล่งน้ำ
ธรรมชาติ เช่น แม่น้ำ ลำคลอง หนอง บึง ก็จะทำให้แหล่งน้ำสะอาดนั้น
กลายเป็นน้ำเสีย จนไม่สามารถใช้น้ำจากแหล่งน้ำเหล่านั้นได้อีกต่อไป
และอาจส่งกลิ่นเหม็น แพร่กระจายไปทั่ว เป็นอันตรายต่อสุขภาพ อนามัย
ตลอดจนความเป็นอยู่ของประชาชนที่ตั้งบ้านเรือนอยู่ในบริเวณนั้น
สัตว์น้ำที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำอาจตายหรือต้องอพยพหนีไปอยู่ที่อื่น ซึ่ง
ความเสียหายที่เกิดขึ้นนี้ไม่เพียงกระทบต่อสุขภาพอนามัยของประชาชน
เท่านั้น แต่จะกระทบกระเทือนต่อเศรษฐกิจของประเทศด้วย

การบำบัดน้ำเน่าเสียตามแนวพระราชดำริแบ่งออกได้เป็น 2 ลักษณะคือ